Maralisanne, 22 juni 2011
Kenia Masai Mara 24°

Masai Mara

Dag 6 safari: 26 mei Masai Mara
Vandaag staat in het teken van dieren spotten. We willen zo vroeg mogelijk het park in en er pas laat in de middag weer uit komen. De jongens van het kamp hebben zich verslapen, dus het ontbijt staat niet klaar., Een uur later dan gepland gaan we op pad (alsnog vroeg hoor, 7uur ipv 6uur). We hebben heel veel dieren gezien: o.a. veel leeuwenfamilies, olifantenfamilies, de grounded hornbill (vogel), hartebeest, topi, secretary bird (supergrote vogel), 2 cheetahs die net gegeten hebben, mongoose, coli bastard (vogel), sprinkhanen in de auto, nijlpaarden, apen, krokodillen van te dichtbij, zilverrug jakhals, zwarte neushoorn (!), luipaard (!). De laatste twee heeft niemand kunnen vinden. Ik spotte de zwarte neushoorn, die zeldzaam en heel verlegen is, en Dionne staarde de luipaard aan die in de struiken zat, een kilometer voor de gate. We hadden de hoop op een luipaard eigenlijk al opgegeven. Iedereen blijft maar zeggen: Oh, you are so lucky, you are blessed girls. Het hartebeest wordt zo genoemd omdat het dier hoorns in de vorm van een hartje heeft. De topi ziet er bijna hetzelfde uit, maar dan met naar achtergebogen hoorns en een koperkleur. De cheetahs zagen we apart van elkaar, beiden hadden een dikke buik van het eten en waren op zoek naar hun maatje. De sprinkhanen springen hier huizenhoog! Ze springen met gemak de auto in, waar Dionne en ik steeds meer zo van schrokken dat we een gil slaakten. Halverwege de dag geluncht in de Serengeti in Tanzania! Of althans, we zijn bij de grens tussen Kenia en Tanzania geweest. Geen visum niks en Francis bleef maar om zich heen kijken of er geen Tanzaniaanse rangers waren. Daarna naar de Mara River. Een Masai-man begeleidde ons op een wandeling langs de rivier. Toen hij hoorde dat ik Mara heette zei hij dat hij dat een hele mooie naam vond. Hij zei dat Mara voor de Masai niet alleen een woord is, maar dat het in de mensen zelf zit, geankerd in hun bestaan. Mara is de omgeving rond de Mara rivier, de thuishaven van de stam Masai Mara. Wel leuk om bij zoiets moois te zijn dat dezelfde naam heeft als jijzelf. Bij de rivier zagen we krokodillen stoeien op een paar meter afstand. Een van hen had er genoeg van en liet zich met een plons in het water vallen. De rest van de omgeving van het National Reserve is ook erg mooi. Uitgestrekte vlakten met af en toe zo’n typische savanneboom, delen droog en dor maar ook delen moerassig met veel groen en okselhoog gras (ken je die mop nog van die kabouter die moet lachen als ie voetbalt?).
Na het game-drive avontuur zijn we op bezoek geweest in de Masai village. We twijfelden of we dit wel wilden doen want het is heel duur (2000 shilling). Toch maar gedaan, want we wilden het niet missen. Ik ben er nog niet helemaal uit of ik het waard vond. Eerst deden de Masaivrouwen een dansje, toen de mannen. Die lieten daarna zien hoe ze vuur maakten (dat was wel heel interessant). Er werd wat verteld over de levenswijze van stam en we mochten een huis van binnen zien. Daar is het keidonker en heel rokerig. Daar zaten Dionne en ik dan, in een klein en donker hutje tussen een stuk of tien Masai-krijgers. Wat wel leuk was is dat het een echt dorp is, niet opgezet om toeristen te vermaken ofzo, dat is meer een leuke bijverdienste (al werd ons wel verteld dat ze van dat geld alles betalen, zoals het schoolgeld van hun kinderen). Er wonen ongeveer 20 families in de kraal; dat is de kring waarin de hutjes staan. De kraal is omheind door doornstruiken om de wilde dieren af te weren en het vee binnen het dorp te houden. Het bouwen van een hut is vrouwenwerk en duurt ongeveer 2 maanden. Hij wordt gemaakt van takken en koeienpoep. Na negen jaar op dezelfde plaats gewoond te hebben, verlaten de families de kraal en bouwen elders een nieuw dorp. Nog vragen? Ja hoor, ik had er wel een: wat is typisch eten van Masai? Buiten de typische Keniaanse dingen als Ugali en porridge drinken de Masai bloed met melk om op krachten te blijven. Helaas, of gelukkig, werd dit ons niet aangeboden. Het schijnt dat ze ook soms een koe slachten als er toeristen zijn, maar omdat Dionne en ik de enige twee mzungu’s waren, ging dat ze waarschijnlijk wat ver.

Dionne en ik zijn heel goed geworden in afdingen. Ik denk dat ik maar zakenvrouw moet worden in plaats van pedagoge (hoezo carriëreswitch).

Met HalloBuitenland.nl kun je Mara in Kenia echt goedkoop bellen!